Grafiki z sxc.hu, logo Debiana wygooglane, złożone do kupy GIMP-em. Grafik ze mnie żaden, ale może komuś przypadnie do gustu. Plik źródłowy (*.xcf) udostępniam dla chętnych via e-mail. Rozdzielczość 1680×1050, inne nie zostały przewidziane. Pobierz Debian Grass Wersja 1.0

Sześć dni temu, tj. 12 października, przyszło na świat siedmioro szczeniąt rasy Alaskan Malamute (pięć suczek i dwa pieski). Temat szczeniąt i ogólnie psów przewijał się przez mojego bloga od czasu do czasu, dotychczas jednak w kategoriach maluchów rasy Buldog Francuski (za sprawą hobby moich rodziców). Jednakże moja mama, pracująca w NSOSW, od pewnego czasu jest kynoterapeutką. Generalnie wiążę się to z tym, że mamy w domu Bajkę (Alaskan Malamute), z którą moja mama pracuje i którą się opiekuje (sam pies jednakże jest, de facto, „służbowy" – jest własnością ośrodka). Bajka została pokryta i, jak wspomniałem wyżej, oszczeniła się. Będę na bieżąco aktualizował galerię (klik na zdjęcie powyżej; niektóre ze zdjęć wykonane zostały przez moją dziewczynę), od czasu do czasu winnym skrobnąć coś o nich na blogu, wysoce prawdopodobne, iż pojawią się również nagrania video (: ...

Jestem świeżo po obejrzeniu głównego wydania Wiadomości z 19:30. W przeciwieństwie do Brochy nie szukam już jakiejkolwiek misji w telewizji publicznej. Dzisiaj jednak w wiadomościach mówiono, z krótką przerwą, niemal wyłącznie o papieżu. Habemus papam! słyszałem dzisiaj kilkanaście razy. Teraz mam pytanie — kto jest odpowiedzialny za uznanie wiadomości o wybraniu Karola Wojtyły na papieża, za tak istotne, że trzeba poświęcić mu całe wydanie wiadomości, za podnieconego Kraśkę gadającego z Dziwiszem o jakichś pierdołach, wreszcie za wywiady z jakimiś pajacami, którym się wydaje, że uczestniczyli w czymś istotnym? Nigdy nie byłem jakimś specjalnym fanem telewizji publicznej, a wiadomości w szczególności, jednakże nie wierzę, po prostu nie wierzę, że nie było innych, naprawdę istotnych rzeczy, którym to główne wydanie można było poświęcić. Bez owijania w bawełnę: wypierdalać z papieżem z telewizji do kościoła. Niech tam sobie puszczają Świadectwo czy inną szmirę i reakcję na nią obecnego pajaca w śmiesznym wdzianku, stojącego na czele kościoła rzymskokatolickiego. ...

dfo Jeśli komuś nie wystarcza opisany w pierwszym wpisie tej serii postr (służący w zasadzie wyłącznie do uploadowania zdjęć), z całą pewnością zainteresuje się dfo. Rozwinięcie skrótu powie więcej: Desktop Flickr Organizer for Gnome. Już teraz możliwości programu są imponujące, a planowane na przyszłość mogą sprawić… że nie będzie potrzeby wchodzić na stronę Flickra, gdyż wszystko będzie można obsłużyć z wykorzystaniem dfo. No chyba, że ktoś nie lubi mono (: dfo GrNotify Wszystkim tym, którzy porzucili programy jak Liferea, przenieśli się na Google Readera i nie znaleźli pasującego im rozszerzenia do Firefoksa, bądź używają innej przeglądarki, do której brak GR-owych rozszerzeń w ogóle, polecam sięgnąć do niewielkiego programu o wdzięcznej nazwie GrNotify. Dokuje się w tacce systemowej (tray’u), informuje o aktualizacjach w kanałach RSS, wyświetla ich tytuły i pozwala oznaczać je jako przeczytane. Więcej miejsca poświęcił mu jakiś czas temu Byte. ...

Z zespołem Dust Blow zetknąłem się wiele lat temu na pewnym pikniku SLD. Ci, którzy tam byli, wiedzą, że sam zespół niczego tam nie zagrał (grał tam inny zespół tego dnia), ale to właśnie tam poznałem jego ówczesnych członków. Na przestrzeni lat bywałem w różnych klubach na ich występach, lepszych i gorszych, bacznie przyglądając się ich dalszemu rozwojowi. Bo potencjału nigdy im nie brakowało. Charyzmatyczny wokal Załęsa, mocna gitara Ropsona, rytmiczny bas Bora i mocne uderzenie perkusisty, których przewinęło się kilku. Grają typowego rocka, miejscami mocniejszego, nawiązującego do undergroundowego grunge’u, choć nigdy (w mojej opinii) niedostatecznie bardzo, ażeby ich do tego gatunku zaklasyfikować. ...

Wśród natłoku sieczki, kiczu i masówki, coraz rzadziej można trafić na coś innego. Nie chodzi mi tutaj nawet o tak ekstremalne przykłady jak Incredible Hulk, czy kolejne głupawe komedie z Benem Stillerem, a o, teoretycznie, ambitniejsze produkcje, których nawet nie chciało mi się opisywać na blogu bo szkoda na to miejsca (choć zdarzały się lepsze, a których nie opisałem, jak np. „Ostatni król Szkocji", czy „Źródło"). Ostatnim filmem, który wywarł na mnie podobne wrażenie, co film, który chcę opisać dzisiaj, został opisany ponad rok temu, a jego tytuł brzmi „Reign O’er Me". Był to zdecydowanie jeden z najlepiej do mnie trafiających i przemawiających filmów, a „The Visitor" jest jego znakomitą kontynuacją (oczywiście pod względem gatunkowym, a nie fabularnym). Do rzeczy (: ...

Prawdą jest, że miałem swoich ateuszowskich wynurzeń w najbliższym czasie nie publikować, złożyło się jednak tak a nie inaczej, iż przeczytałem książkę Michela Onfray’a, którą gorąco polecał u siebie Brocha. W przeciwieństwie do Richarda Dawkinsa czy Christophera Hitchensa, Onfray jest zawodowym filozofem. Często spotykałem się z zarzutami kierowanymi do obydwu autorów, iż nie powinni podejmować tematu wiary, gdyż nie mają wystarczającej wiedzy z zakresu filozofii i etyki. Pomyślałem sobie, że jeśli temat ten zostanie podjęty przez filozofa, może narodzi się wspólna droga do dyskusji. Cóż się jednak okazuje? ...

O co chodzi, o co chodzi? Pozwolę się posłużyć cytatem, za wpisem Adriana: Jeśli czytasz mojego bloga to prawdopodobnie masz podobne zainteresowania do moich. Może sam prowadzisz bloga o podobnej tematyce? Jeśli tak, to dobrze trafiłeś :) Polska blogosfera jest dość duża, ale tych wartościowych blogów nie ma za wiele. W dodatku najlepsi blogerzy ostatnio przestają pisać z różnych powodów. Kto należy do tych najlepszych? Nie wnikam w to. Oczywiście nie piszę o sobie – autopromocji w tym wpisie brak, przynajmniej z mojej strony :) ...

W ostatnim wpisie poświęconym moim ateuszowskim wynurzeniom (cytat za radious), zwróciłem uwagę na polskie prawo, które zawiera w sobie artykuł, mówiący o obrazie uczuć religijnych. Po szczegóły odsyłam tutaj. Napisałem w nim również, że nie zamierzam szanować czyjejkolwiek wiary, co spotkało się, z niespotykanym dotąd na łamach mojego bloga, ruchem oporu. Pojawiło się kilka problemów czytania ze zrozumieniem, pojawiło się trochę odskoczni od głównego tematu, pojawiło się kilka niejasności, które chciałbym rozwiązać i rozwiać. ...

Aż dziw mnie bierze, że o tej inicjatywie nie usłyszałem na żadnym z subskrybowanych przez mnie blogów. Być może ze względu na czystki, jakie tam ostatnio zaprowadziłem. Być może też dlatego, że Ludwik dalej podnieca się swoim cacuszkiem (wcale nie zazdroszczę, wcale nie! nie! nie! ;>). (Chociaż wygląda na to, że wraca do żywych, jego recenzja ididwork jest iście wciągająca :)). Przechodząc więc do meritum – o co się rozchodzi? Jak wskazuje tytuł, mam zamiar napisać o ciekawej inicjatywie pod wdzięczną nazwą: Odpicuj mi WordPressa. A więc WPNinja ma zamiar przyjmować zgłoszenia od osób chętnych do poddania swojego WordPressa modyfikacjom – jak licznym oraz o warunkach, doczytajcie sami na blogu autora. Do 15 każdego miesiąca (wyłączywszy obecny, gdzie zgłoszenia można słać do 20) będą przyjmowane propozycje blogów kandydujących do odpicowania, które następnie poddane zostaną publicznemu głosowaniu. Tak więc, to w rękach ludu pozostaje, który bloger będzie miał szczęście (lub nie) oddać swojego bloga w ręce WPNinji (: ...