Niektórzy zapewne pamiętają jeszcze, nie tak znowu bardzo dawny, wpis z ankietą, w której padło pytanie: „Jaką dystrybucję, jeśli nie Debiana?" Pierwsze miejsce zajął tam Arch Linux, drugie Fedora, a na trzecim uplasowało się OpenSUSE. Oczywiste należy pamiętać, że ankieta pozbawiona została nie tylko samego Debiana, ale również wszystkich na debianie opartych dystrybucji, w tym Ubuntu. Jak też powszechnie wiadomo, używałem przez bardzo długi czas Xfce. Lubię to środowisko z trzech względów – jest lekkie, nie wymaga żadnego menadżera logowania (dzięki czemu można zastosować autologin via rungetty) i korzysta z GTK+. Ten przesadny minimalizm jednak zaczął mi trochę doskwierać, a przybrało to na sile w momencie, kiedy obejrzałem kilka filmików z nowościami w GNOME 2.22 (choć część z nich pojawiła się zapewne już we wcześniejszym wydaniu). Filmiki można znaleźć tutaj, szczególnie do gustu przypadł mi GVFS, z którego korzystam teraz do łączenia się via SSH lub FTP na okrągło. Zgadza się, doszedłem do wniosku, że czas najwyższy zmienić środowisko graficzne, słowem – wrócić do GNOME. Stwierdziłem jednak, że może warto byłoby pójść o krok dalej? Ściągnąłem Fedorę (9) i OpenSUSE (11.0), oba zainstalowałem w VirtualBoksie i zdecydowałem, że przesiadam się na tę pierwszą. ...

Richard Bachman brzmi raczej nijako, ale kiedy dodaje się: to pseudonim Stephena Kinga, od razu zmienia się postać rzeczy. A przynajmniej można mieć taką nadzieję. Podobno do napisania Wielkiego marszu inspiracją była rzeczywista sytuacja zaistniała w trakcie II wojny światowej, którą nazwano Marszem śmierci. Tyle, że przytoczony link odnosi się do innych wydarzeń. Pozwolę więc sobie przytoczyć, co zostało o tym wydarzeniu napisane w samej książce: Chodzi o słynny Marsz Śmierci, czyli drogę, którą amerykańscy i filipińscy obrońcy półwyspu Bataan (Filipiny) odbyli pieszo przez wyspę Luzon do japońskiego obozu jenieckiego podczas drugiej wojny światowej (1942). Był to typowy marsz na wyczerpanie. Jeńcy, którzy nie mieli siły iść dalej, byli zabijani; olbrzymia część żołnierzy, którzy skapitulowali, zginęła po drodze. Prawdopodobnie to właśnie wydarzenie było bezpośrednią inspiracją do napisania przez Stephena Kinga tej powieści. ...

Kto to jest Yann Martel? Co ma oznaczać ten tytuł? Życie Pi? To jedna z tych książek, która może i wpadłaby jakoś w moją rękę, ale z całą pewnością nie wypożyczyłbym jej. Nieznany autor, dziwny tytuł i taka sobie okładka. Wiem, wiem, książki nie ocenia się po okładce, ale to byłby tylko jeden z czynników. Byłby. Złożyło się jednak, że mam dziewczynę, która tę książkę przeczytała i… wypożyczyła ją także dla mnie. Miło. Ba! Bardzo miło! Pozycja okazała się być prawdziwą bombą. ...

Wpis uzupełniony o paczkę dla architektury x86_64 oraz informacje dotyczące instalacji wtyczki w Debianie dla Rhythmboksa 0.11.6 7/05/2009: Wpis uzupełniony o paczkę dla architektury x86_64 oraz informacje dotyczące instalacji wtyczki w Debianie dla Rhythmboksa 0.12.0 Takich serwisów jak Last.fm nikomu przedstawiać nie trzeba. To jeden z najbardziej udanych (jeśli nie najbardziej w ogóle, po prostu) serwisów łeb dwa zero. Prosta idea, świetne wykonanie, wielojęzyczny interfejs – tak strony, jak i dołączonego do niej odtwarzacza. Wymieć można by dalej, ale przecież każdy użytkownik zna wszystkie wady i zalety tegoż serwisu. ...

Salvadhor opisywał niedawno nową wersję Adobe Flash Playera oznaczoną numerkiem 10. Jest to, jak powszechnie wiadomo, wersja beta (to są inne?), która, póki co, nie znalazła się jeszcze w repozytoriach Debiana (flashplugin-nonfree z oficjalnych oraz flashplayer-mozilla z multimedialnych repozytoriów to wciąż wersja 9.0.124). O ile w dystrybucji 32-bitowej nie ma problemu (wystarczy pobrać plik libflashplayer.so i wrzucić go do folderu ~/.mozilla/plugins) o tyle w 64-bitowej (zakładając, że używa się 64-bitowej przeglądarki), potrzeba wykonać jeszcze dodatkowe kroki. ...

…powstał był Hadret’s.Blog (:

G Alternatives Jako, że nie udało mi się dotrzeć do oficjalnej strony programu, podaję linki do innych źródeł: Galternatives – GUI for Alternatives Configuration Galternatives – graphical setup tool for Alternatives Configuration in Ubuntu Package galternatives photo-uploader W zasadzie do uploadowania grafiki wszelakiej używam Flickra lub wbudowanego w WordPress uploadera. Czasami zdarza się jednak, że potrzebuję zamieścić, choćby na chwilę, jakąś małą lub mało znaczącą grafikę, żeby przykładowo coś komuś zilustrować. Wtedy z pomocą przychodzi ImageShack. Bez sensu jednak wchodzić tam, oglądać reklamy, wybierać grafikę, dopiero ją uploadować etc. Tym bardziej bez sensu, kiedy do tej roboty można wykorzystać gotowy program. Zdaje się czeskiej produkcji skrypt Pythona o wszystko-mówiącej nazwie Photo uploader, załatwia całą sprawę bez bólu i zbędnych ceregieli: 1) Grafika 2) Upload 3) Link. I niczego więcej nie trzeba. O pozostałych wspieranych serwisach oraz szerszych możliwościach można dowiedzieć się na oficjalnej stronie p-u. ...

Mały zastój się zrobił, ale już powracam (na wasze nieszczęście, niewierni ;>). Na dobry początek, w końcu, zaktualizowałem swojego WordPressa do wersji 2.5.1, podobnie poczyniłem z K2 (tu wersja RC6). Jeśli rozchodzi się o silnik bloga, nie napotkałem żadnych problemów, wtyczki posprzątałem (żadna mi nie odmówiła współpracy, parę mi się dodało), uporządkowałem też tagi i z tych śmiesznych prac „renowacyjnych" pozostało mi dopracować Blogroll (szukam dobrej wtyczki do wyświetlania wbudowanego w WP blogrolla na osobnej stronie). ...

Wystartował nowy, póki co, jednoosobowy projekt gBlip, napisany w Pythonie z użyciem biblioteki PyGTK (dzięki czemu pięknie integruje się ze środowiskami graficznymi GTK, jak GNOME czy Xfce). Ma stać się w pełni funkcjonalnym klientem Blipa. Póki co, jego stadium rozwoju trzeba określić jako larwalne, choć już w pewnym zakresie – używalne. Każdy potrafiący programować może dorzucić swoje 12 groszy. Od siebie dorzucę tylko, że, jeśli dobrze wydedukowałem, gBlip wspiera tak Pythona w wersji 2.4 jak i 2.5. Przynajmniej póki co (: ...

Tytułem wstępu To właśnie ten wpis miał się pojawić ostatnim razem, ale pod wpływem spraw bieżących, zdecydowałem się naskrobać coś samemu. Dziś, ponownie, zachęcam do przeczytania artykułu, którego autorem nie jestem, ale który został napisany dla serii “Kulturka…”. Niczego więcej nie mam potrzeby napisać, jak tylko: zachęcam do lektury! (: Paskudne babochłopy – Katarzyna Sierpińska Tak, tak, będzie mowa o feministkach. Wiem, że wiele ryzykuję użyciem tego strasznego słowa. W tej chwili pewnie straciłam 70% czytelników i 50% czytelniczek, które absolutnie nie są feministkami bo lubią mężczyzn, chcą mieć męża, i tak dalej… Tym jednak, którzy postanowili czytać dalej – gratuluję. Postaram się ich nie zawieść. Tych, którzy liczą na obsmarowywanie mężczyzn inwektywami w każdej linijce, będę musiała rozczarować. ...